ป้าซาบ

Warning: การ์ตูนเรื่อง Axis Powers Hetalia ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคล สถานที่ หรือโลกแห่งความเป็นจริง เพราะฉะนั้นอย่าซีเรียสน่ะค่ะ ถ้ารับไม่ได้ก็ปิดเถอะค่ะ

ว่างทีก็อัพรายวันสิน่ะ

แปะรูปคุณอีวานก่อนแล้วค่อยบลอดเวนน่ะค่ะ 

ตั้งใจแค่จะสเก็ตแต่ไม่รู้ทำไมถึงลงสีด้วย ฮาาาา

เพิ่งไปที่ Hetalia LJ ไปอ่านตอนวาเลนไทน์ของเยอรมนีและอิตาลี คู่นี้น่ารักมากๆ เยอรมันมีการมอบแหวนหวั้นหัวมะเขือเทศให้อิตาลี น่ารักมากๆเลยค่ะ 

อา....ในที่สุดเยอรมันก็ขออิตาลีแต่งงานแล้วสิน่ะ

ตอนท้าย อาจารย์ฮิมะตัดจบตรงที่ว่าความทรงจำเกี่ยวกับจิบิตาเลียของเยอรมันได้ผุดขึ้นมา สรุปแล้วเยอรมันกับโฮลี่โรมันนี่เป็นคนเดียวกันจริงๆใช่มั้ยค่ะเนี่ย (ทำไมไม่ต่อล่ะค่ะอาจ๊านนนน!!!?)

จบเรื่องเฮตาเลียแค่นี้ล่ะค่ะ ต่อเรื่องบลอดเวนเลยน่ะค่ะ

ต่อจากนี้ไป เนื้อหาเอนทรีย์จะเป็นเกี่ยวกับโปรเจกต์นี้ค่ะ

 ก่อนอื่นขอแปะรูปตารางสีหน้า (เรียกกันแบบนั้นรึเปล่าเนี่ย =w=;) ของพ่อหนุ่มน้ำชาก่อนน่ะค่ะ

เอ่อ.... นี่เราเล่นง่ายไปรึเปล่าคะเนี่ย =[]=!!

และขอแปะแฟนอาร์ตอีกสี่รูปน่ะค่ะ...

ผมคุณหมอแอบวาดยาก T_T

หนูสกาย...ทำไมสีหน้ากับคำพูดถึงได้ผิดกันขนาดนี้ล่ะจ้ะเนี่ย... =w=;

 และสุดท้ายอาฟง....ไม่สิ...ต้องเรียกว่า

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

'

แม่นางฟง

ส...สาวแตกเกินไปแล้วค๊าาา!!!!!

เนื่องจากเมื่อวานนี้ได้นั่งคุยเอ็มกับคุณแม่ของอาฟงค่ะ แล้วคุณแม่น้องฟงนั้นเกิดปิ๊งไอเดียนี้ขึ้นมา(โบ้ย) แล้วแบบว่าดาเมจเรารุนแรงมากค่ะ ฮาาาาาาา

เพราะฉะนั้นแล้ว จึงมีฟิคสั้นๆนี้เกิดขึ้น

แต่ว่าเนื่องจากฟิคนี้หลุดธีมบลอดเวนซะไกลโข ถือซะว่าอ่านคลายเครียดล่ะกันน่ะค่ะ (หรือจะเครียดกว่าเดิมล่ะนี่ =w=;)

แต่เนื่องจากเราไม่ค่อยมีความรู้เรื่องธีมนี้เท่าไร ถ้าฟิคนี้มีข้อผิดพลาดก็ขออภัยด้วยน่ะค่ะ...

....

....

....

เมืองเอโดะ เมืองแห่งความเจริญรุ่งเรื่อง ผู้คนต่างรื่นรมย์กับสิ่่งบันเทิงใจและแสงสีแห่งเมืองสำคัญในประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะ การหาความรื่นรมย์ในหอนางโลมที่ลือชื่อว่าเต็มไปด้วยเหล่าสาว(?)งาม...

และเรื่องราวนี้ได้เกิดขึ้น ณ หอนางโลมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเอโดะ แหล่งที่เต็มไปด้วยสุดยอดสาวงามอันดับต้นๆของประเทศ

และหนึ่งในนั้น สาว(?)งามที่ได้รับการโจษขานว่าเป็นผู้ที่งดงามที่สุดดั่งเทพธิดามาจุติ เธอผู้นั้นก็ได้อาศัยอยู่ในหอนางโลมแห่งนี้เช่นกัน

"แม่นางฟง... ท่านกวิณเรียกตัวเจ้าไปพบน่ะ..."

เจ้าของชื่อหมุนตัวมา  ใบหน้าขาวสวย ดูผ่องใส ดูเด่นสะดุดตา ผมสีดำขลับราวกับขนกาน้ำและกิโมโนที่เปิดผิวเนื้อเล็กน้อย ยิ่งช่วยทำให้ความงดงามของคนผู้นี้ได้เด่นขึ้นไปอีก

แต่ทว่า..... ทุกคนก็ต่างรู้กันว่า ซามูไรนามว่า กวิณ ซึ่งเป็นซามูไรที่เก่งกาจที่สุดในเอโดะได้หมายตาแม่นางผู้นี้แล้ว

(แล้วซานันล่ะ? กวิณเอ๊ย =w=)

"เรียกอั๊ว?  เข้าใจแล้วน่อ อั๊วจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ" แม่นางฟงว่า ก่อนจะผละจากไป หญิงสาวแห่งหอนางโลมผู้นำข่าวมาบอกถอนใจกับสำเนียงของหญิง(?)งามแห่งยุคที่ไม่เคยเปลี่ยนเสียที สวยขนาดไหน แต่สำเนียงจีนจ๋าแบบนี้ก็กระไรอยู่

แม่นางฟงก้าวเท้าช้าๆไปตามทางเดิน ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าห้องห้องหนึ่ง ห้องที่หรูหราที่สุดในหอแห่งนี้ เธอเลื่อนบานประตูออก ก้าวเข้าไป และได้พบกับชายหนุ่มที่เรียกตัวเธอมาในค่ำคืนนี้...

ชายหนุ่มผมสีแดงเจิดจ้านั่งอยู่ภายในห้อง ดวงตาสีเขียวมองตัวเธออย่างไม่วางตา มุมปากยิ้มเล็กๆด้วยด้วยความพึงพอใจ...

"นั่งสิ"

แม่นางฟงก้าวเท้าช้า ก่อนจะทรุดนั่งลงตรงข้ามกับชายหนุ่มที่เรียกเธอมา ทั้งคู่ต่างเงียบกันไปอยู่ครู่หนึ่ง ควันลอยออกจากถ้วยชาของขายหนุ่มที่จิบชาในมือเป็นระยะๆ

เป็นคนที่แปลกดีแท้... เหล่าชายส่วนใหญ่ที่มาที่นี่ต่างสั่งเหล้าเเละสาวงามเพื่อความบันเทิงใจทั้งนั้น แต่ชายผู้นี้ได้แต่เรียกตัวเธอ นั่งเงียบๆไม่พูดไม่จา ได้แต่จิบชาไปเรื่อยเท่านั้น...

เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่ชายผู้นี้มา...

"ฟง... ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า... "

 "อะไรหรือน่อ อาคุงกวิณ"

"เมื่อสักครู่ ข้าได้พูดคุยกับแม่นางเฟย ผู้ดูแลที่นี่" ชายหนุ่มว่า ก่อนจะจิบชาอีก "ข้าได้ซื้อตัวเจ้าไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นแต่นี้ต่อไป เจ้าจะต้องไปอยู่กับข้า"

"........"

 "....ลื้อว่าอะไรน่ะ!!! อั๊วไม่ยอมเด็ดขาด!!!" ด้วยความตกใจ แม่นางฟงได้ตะโกนเสียงดังลั่น ดวงตาสีเขียวของซามูไรหนุ่มฉายแววขุ่นเคืองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นแววตาที่เรียบเฉย

"มีปัญหาอะไรรึไง แม่นางฟง"น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้น เธอสะดุดกึก ก่อนจะรู้ตัวว่าตัวเองได้ทำกิริยาที่ไม่งามต่อหน้าแขกเสียแล้ว

"อั๊วขออภัย อาคุงกวิณ" เธอโค้งให้เขา สีหน้าฉายแววเจ็บปวด "อั๊วลืมไปว่า อั๊วไม่มีสิทธิ์ใดๆที่จะเรียกร้องอะไรทั้งนั้น เมื่ออาคุงกวิณซื้อตัวอั๊วแล้ว ลื้อมีสิทธิ์ทุกประการที่จะทำเยี่ยงไรกับอั๊วก็ได้..."

"หึ...เจ้าก็รู้ตัวดีนี่" ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ ก่อนจะวางถ้วยชาลง "เจ้าช่างเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ"

"เอ๋?"

กวิณลุกขึ้น ก่อนจะเดินมาประชิดตัวแม่นางฟงที่ยังคงนั่งอยู่ ชายหนุ่มคุกเข่าลงก่อนจะเชยคางฟงขึ้น ดวงตาสีเขียวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสุกใสของหญิง(?)สาว

"เดิมทีข้าติดใจในสำเนียงของเจ้าที่ไม่มีใครเหมือน อีกทั้งการที่เจ้าไม่มีจริตก้านเหมือนเหล่าหญิงอื่นๆในหอนางโลมแห่งนี้ ข้าล่ะถูกใจเจ้ายิ่งนีก ข้าอยากได้เจ้ามาเป็นคนรักเสียเหลือเกิน"

ฟงเบิกตากว้างกับคำพูดของผู้ที่ซื้อตัวเธอไป...

"แต่อากวิณ... อ...อั๊วมีคนที่อั๊วรักอยู่แล้ว..."

สีหน้าของซามูไรหนุ่มเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าโมโหที่เห็นได้อย่างชัดเจน กวิณคว้าข้อมือของฟงและบีบเสียแน่น

"ไม่ทราบว่าแม่นางจะช่วยบอกข้าได้มั้ยว่า มันเป็นใคร?"

"อ...อั๊ว.....อั๊วบอกไม่ได้..."

สีหน้าของซามูไรหนุ่มในตอนนี้น่ากลัวยิ่งนัก  ฟงตัวสั่นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่...

"อั๊วขอโทษ... ถึงลื้อจะทำอะไรกับอั๊วได้ก็ตามที แต่ใจของอั๊วนั้นได้เป็นของคนอื่นไปแล้ว..."

"หึ" ชายหนุ่มยิ้มเย็น"ถ้างั้นจากวันนี้เป็นต้นไป ข้าจะทำให้เจ้าหันมาหลงรักข้าให้ได้..."

ฟงเบิกตากว้าง ใบหน้าเป็นสีแดงจัด

"อาคุงกวิณ..."

"เพราะฉะนั้นคืนนี้..." กวิณเงียบไปก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ฟง และ....

.

.

.

"เฮือก!!!"

เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นแสบแก้วหูในห้องนอนมืดๆ ชายหนุ่มเชื้อสายจีนบนเตียงลุกขึ้นนั่งหอบแฮ่กๆ ใบหน้าคมเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ชายหนุ่มใช้มือกระแทกปุ่มนาฬิกา ก่อนจะบ่นพึมพำ

"ฝันบ้าอะไร(ว่ะ)เนี่ย"

เป็นฝันที่น่ากลัวสุดๆเลย ทำไมตานั่นถึงขนาดเข้ามาคุกคามในฝันเลยล่ะเนี่ย...

********************จบ

 /วิ่งหนีหลบสหบาทาของประชาชนชาวบลอดเวน

edit @ 16 Feb 2009 09:00:08 by aryinu *Nappo Head*