ป้าซาบ

Dear you - Final

วันนี้ก็เป็นวันที่อากาศดีอีกวัน...

โดยปกติแล้วร้านน้ำชาอัลฟอร์ทจะให้บริการตั้งแต่หกโมงเช้า ถึงสี่โมงเย็น แต่ในวันพุธชายหนุ่มจะเปิดร้านจนถึงตอนเที่ยง และจะวันพฤหัสบดี กวิณจะปิดร้านทั้งวัน

เพราะฉะนั้นวันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับกวิณในการสอนลูกมือคนใหม่ของเขา...

“ลุงอยากให้ลูกค้าเป็นเบาหวานตายรึไงครับ”

เสียงก๊องแก๊งดังในครัวของร้านน้ำชาอัลฟอร์ท ชายวัยกลางคนในผ้ากันเปื้อนสีดำกำลังเริ่มตีส่วนผสมในเค้กที่ตัวเองทำเองหลังจากใส่น้ำตาลไปเป็นจำนวนมาก ในขณะที่เจ้าของร้านยืนหน้าบึ้ง มองลุงของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์นัก

“อ้าว ขึ้นชื่อว่าขนมหวานก็ต้องหวานนี่”

 “...” กวิณเงียบไป ไม่พูดอะไร แต่ส่งสายตาดุดันไปที่ลุงของตัวเอง ชายวัยห้าสิบเอ็ดมุ่นคิ้วกับสายตาของหลานของตนเอง แล้วก็เริ่มบ่นงึมงำ

“ไม่ถูกรึไงล่ะ...”

“เงียบไปเลยครับ เอาของที่คุณทำนี่ไปทิ้งแล้วช่วยจัดการกับคุกกี้ของคุณด้วย”

ชายหนุ่มหมายถึงคุ้กกี้ช๊อกโกแลตชิพไหม้เกรียมจนดูไม่ได้บนถาดที่ตอนนี้ วางไว้บนโต๊ะ

“แค่ผมออกไปซื้อของให้ลุงลองทำของพวกนี้ดูหลังจากที่ผมสอนไปแล้ว ลุงก็ยังทำไม่ได้ แล้วบอกว่าจะมาช่วยผมระหว่างที่อยู่ที่นี่... หึ” ชายหนุ่มยิ้มเหยียด

“ทำไมเดี๋ยวนี้นายขี้บ่นชะมัดเลยกวิณ” เจฟฟรี่บ่น พลางเทคุ้กกี้ลงทิ้งเข้าไปในถังขยะ “ตอนเด็กออกจะเงียบๆ น่ารั....”

คำพูดของเจฟฟรี่ถูดกลบไป ด้วยเสียงโครมใหญ่จากภาชนะและเครื่องมือทำขนมที่กวิณแทบจะโยนลงมาในอ่างล้างจาน

“ล้างด้วยครับ” ชายหนุ่มว่าสั้น ๆ ก่อนจะหยิบผ้าขี้ริ้วเดินไปเช็ดคราบจากการทำอาหารที่มีอยู่เต็มโต๊ะ

ลุงเจฟฟรี่ยังคนบ่นพึมพำตามประสาคนแก่ มือล้างจานไป แต่สมองก็นึกถึงวันก่อนที่เขามาเหยียบร้านกวิณในรอบสามปี

มันไม่ได้จบอย่างที่เขาตั้งใจไว้ซักเท่าไหร่...

แทนที่เขาจะได้เห็นอะไรดีๆ(?) จากหลานของตัวเอง กลับกลายเป็นว่า ต้องมาโดนกวิณศอกใส่ และกลายเป็นลูกมือในร้านน้ำชา

จริงๆก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมาก ใจจริงเขาก็ตั้งใจที่จะกลับมาอยู่บลอดเวนอีกครั้ง และพยายามหางานทำ ในช่วงที่ไม่มีงานตอนนี้ก็เป็นลูกมือในร้าน ไม่ได้เสียหายอะไร ออกจะดีด้วยซ้ำที่อย่างน้อยกวิณก็ไม่ได้ไล่ลุงของตัวเองไปนอนที่อื่น และยอมให้อยู่บนชั้นสองของร้าน

แต่รู้สึกว่ากวิณก็ยังโหดและปากร้ายเหมือนเดิม.... เขารุกซะขนาดนั้น ยังคงเฉยอยู่ได้...

แถมสายตาทะมึนพร้อมคำพูดที่ว่า “ผมไม่ได้คิดอะไรแบบที่ลุงคิดกับผม” มันชวนให้จิตตกจริงๆเลย


เฮ้อ..  ตกลงก็ไม่รู้เลยว่ากวิณคิดยังไงกันแน่ จะคิดแบบที่พูดจริงๆรึเปล่า...

แต่การที่เขามากลับมาอยู่บลอดเวน ไม่ใช่เพียงแค่เพราะอยากกลับมาอยู่ในเมืองที่เขาคุณเคยหรอกนะ

ชายวัยห้าสิบเอ็ดยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเริ่มฮัมเพลงที่เขาชอบอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่มือยังล้างจานต่อไป

กวิณเหลือบตามองแวบหนึ่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

*******



“คุณลุงเจฟฟรี่จะมาเป็นลูกมือในร้านคุณกวิณเหรอฮะ” ซานันทวนย้ำกับสิ่งที่ชายหนุ่มบอกไปเมื่อครู่

กวิณไม่ได้ตอบอะไร ชายหนุ่มวางเค้กมะพร้าวที่ตัดใส่จานลงให้เด็กหนุ่ม พร้อมกับน้ำเปล่าหนึ่งแก้วให้...

“แล้วคุณลุงไปไหนเหรอฮะ” ซานันกวาดตาไปทั่วร้าน

“ซื้อของ” เด็กหนุ่มทำหน้ารับรู้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร กวิณเริ่มเก็บเค้กและขนมที่เหลือจากการขายวันนี้ไว้ในตู้เย็น เด็กหนุ่มคาดว่าคงเก็บไว้ให้สำหรับคุณอัลมอนด์ที่จะคอยแวะเวียนมาหาคุณกวิณ เพื่ออุดหนุน(?)และทานเค้กในร้าน

“คุณกวิณฮะ เรื่องวันก่อนที่ผมพูดถึงน่ะ...”ซานันเริ่มเปิดบทสนทนาอีกครั้งหลังจากทั้งคู่ต่างเงียบไปได้พักใหญ่

“นายจะไปก็ไป ฉันห้ามอะไรไม่ได้”กวิณสวนขึ้นมา ซานันยิ้มเศร้า ๆ บาง ๆ กับคำตอบที่เขารู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้าจะต้องพูดแบบนี้ออกมา


“แต่ห้ามหายไปจากฉันเป็นอันขาด”

“เอ๋...”เด็กหนุ่มเงยหน้าจากเค้กที่เขาเริ่มทาน “คุณกวิณว่าอะไรนะฮะ”

ชายหนุ่มไม่ตอบอะไรอีก ก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว และก็เดินกลับออกมากอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งประตูและพบว่าลุงของตัวเองกลับมาจากซื้อของแล้ว แถมพ่วงคุณครูพละ เพื่อนชายหนุ่มตามมาอีกด้วย

ซานันมองกวิณที่มีสีหน้าทะมึน เมื่อต้องมารับมือกับสองคนนี้พร้อมๆกัน เจฟฟรี่ที่เริ่มเก็บของที่ซื้อมา แต่ก็วางไว้ผิดที่ผิดทางเสียจนที่กวิณต้องไล่เขาออกไปทำอย่างอื่น แต่ลุงของชายหนุ่มก็ดึงดันที่จะช่วยให้ได้ ในขณะที่อัลมอนด์ก็เริ่มเปิดตู้เย็นมองหาของที่อยากกินอย่างที่ทำแทบทุกครั้งที่มาที่ร้าน

เด็กหนุ่มหัวเราะ

เขาได้ยินหมดที่ชายหนุ่มพูดล่ะนะ เพียงแต่แกล้งถามไปเท่านั้นเอง

ซานันจิ้มเค้กเข้าปากอย่างอารมณ์ดี

**********************

โฮวววววว จบแล้ว 555 TwT หลังจากดองซีรีย์นี้มาได้สักพัก ก็มาลงตอนสุดท้ายแล้วล่ะ

จริงๆเหตุผลที่อัพคืออย่างเก็บพลังไว้ไปเขียนงานเต้นรำสวมหน้ากาก เมื่อวานไปนั่งดูลิสต์ Festval ที่หน้าหลักแล้วตาลุกวาว 555 /เขิน

หวินซึนแตกมาก พยายามเขียนให้แมนแล้วนะ แต่เอาจริงๆ ถ้าหวินเจอสถานการ์ณแบบนี้ หวินก็ต้องพูดแบบนี้จริงๆนี่นา orz

แต่อาจจะเป็นเพราะแม่ตาหวินเปลี่ยนสายให้ลูกชายตัวเองก็เป็นได้ =w=

ต่อจากนี้ไป ลุงจี้ก็จะมาทำงานในร้านของกวิณนะ หลักๆคือเป็นพนักงานเสิร์ฟกับเด็กล้างจาน เพราะท่าทางลุงคงทำขนมชงชาไม่ได้ ฮาๆ

สวัสดีค่ะ